Girişimciliğimden Ombre Yaptım

-

 Ceylan Taş//Kendin Yap

Seneler önce bir dönem takı tasarlıyor, yapıyor ve satıyordum.

Elde ettiğim gelir ihtiyaçlarımın yaklaşık olarak %3‘ünü karşılıyordu. Uzun uzun muhasebe ettikten sonra 7. günün sonunda işten ayrıldım ve salondaki üçlü koltuğa uzandım.

O anda mutfağıma bir dolap almam gerektiğine karar verdim.

Bunun için ev hanımlığının olmazsa olmazlarından ”taksitli alışveriş” seçeneğini kullanacaktım; çünkü ticarette işler umduğum gibi gitmemişti.

Ve gidip aldım.

Bu, beyime danışmadan yaptığım ilk terbiyesiz hareketti. Tabii ki sonra devamı geldi of hem de nasıl devamı geldi, evlerden ırak.

***

Dolabı mutfakta, antrede, balkonda yıllarca kullandım. En son yani yetmiş beşinci taşınmamız esnasında çokça yıprandığını fark ettim.

Bir de yeni evimizdeki yeni yeri banyo olacaktı ve banyo siyah-beyaz renklerdeydi. Şu anki haliyle banyoya uyum sağlamıyordu.

Boyamaya karar verdim.

Kabaca araştırdım.

***

Kaplama mobilya boyanmaz sanıyordum ama öncesinde zımpara işlemi uygulanınca o da boyanıyormuş.

Hala ama hala bir zımpara makinem olmadığı için, elde zımpara yapmak zorunda olduğum için, işimi kolaylaştırması açısından en kalın zımparayı tercih ediyorum. Daha sert ve gözenekli bir yapısı var ve boyayı canavar gibi söküyor.

***

Dolabın yalnızca ön yüzünü boyayacağım için yalnızca kapakları zımparaladım.

Parlak beyaz mobilya boyasına birkaç damla siyah renklendirici ekleyip uçuk bir gri elde ettim. Bu renkle üst kapakları 3 kat boyadım. Katlar arası hafif bir zımpara işlemi uyguladım ki, rulo izlerinden kaynaklanan eşitsizlik kaybolsun ve yüzey pürüzsüz görünsün.

Sonra,

Çekmece bölümü için boyaya biraz daha siyah renklendirici ekledim ve yine 3 kat boyadım.

Sıra alt kapaklara gelince, boyaya renk tüpünün tamamını boşaltım. En koyu tondaki boyayla 3 kat da orayı boyadım.

Düşündüğümden iyi bile oldu.

Kulpları siyah sprey boyayla boyayıp sprey vernikle sabitledim.

Hepsini bir  gece kurumaya bıraktım.

Kapaklar hala verniklenmeyi bekliyor olsa da sonuç bu :

20160608_135511-min

Asıl rengi iç kısımda görünüyor,

20160608_135731-min

Bu işlemin adı ”ombre” oluyormuş.

Lütfen grinin eli tonu gibi sığ espriler yapmayın.

Kültürlü ve elit olmanız gerekiyor.

Sevgiler.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Bir Bir Topladım Sıfır Etti

-
Bir seneden daha uzun zaman sonra, bir senenin gerçekten bir sene sürdüğüne olan inancını yitirmiş biri olarak öncelikle şunu söylemek isterim ki, merhaba. Geçen hafta kendime ''Gayet iyi gidiyorum, hayatıma hakimim, 2021 çok iyi başladı,'' dedikten sonra biraz daha iyiye gitmem gerektiğini fark ettim, ama bunca şeyle beraber zamanın neresinde olduğumuzun takibini de aksatmadan yapabilseydim hiçbirinizle konuşacak şey bulamazdım. * Alışkanlıktan mızmızlanacağım biraz. Bugün öğleden sonra, Deniz yıllardır aynı yerde duran yatağının yerini değiştirmemi isteyince alışkanlık hakkında düşünmeye başladım. Eşyaları iterken, çekerken, eşyaların önünü ardını süpürüp silerken; alışkanlık, bağ, insanları birbirlerine, yerlere ve şeylere bağlayan görünmez ipler hakkında uzun uzun düşünme fırsatı buldum. Alışkanlıkların insana verdiği güçle insandan aldığı gücü kıyaslama imkanım oldu. Sonuç ne bilmiyorum. Bağların hangisini gevşetip hangisini sıkmak gerektiğinden emin değilse de, dü...
Devamı

Bir Nevi Big Bang

-
Bildiğimiz gibi dünyamız önceleri bir toz bulutuydu, sonra büyük bir patlama meydana geldi, sonra da erkeklerin karnı acıktı. Bilim bunlar. Bakın: ''Bu büyük patlamadan 300,000 yıl sonraki, yani bundan aşağı yukarı 13,5 milyar yıl önceki evrenin ilk görülebilir halinin fotoğrafı çekildi. 1992 yılında NASA'nın COBE uydusunun çektiği bu fotoğrafın, astrofizikçilerin hesaplarına tam uyumlu olduğu gözüktü.'' Bunlar hep bilim. 1992 yılında ben üç yaşındaydım ve evimiz çok kalabalıktı. Teyzemler, amcamlar, halamlar ve diğer amcamlar, dayılarım ve dünyadaki diğer tüm tanıdıklarım durdurulamaz şekilde bir aradaydı. O gün bizim evde de bir fotoğraf çekildi, kimin çektiğini bilmiyorum ama Nasa değil. O fotoğrafa bakınca ilk olarak ne söylemek gerektiğini öğrenmeye ise bir hayat adadım. * Yaz sonu. O gün geri kalan tüm günler gibi, yemek vakti yaklaşınca kadınlar aralarında iş bölümü yapıp ocağa yemekler koyarken erkeklerin bir kısmı salonda oturuyor, birazı bahçede geziniyord...
Devamı

Ok.

-
Uzun zaman sonra çok önemli bazı şeyler anlatmam gerektiğini hissederek merhaba. Bundan on küsur sene önce, çoktan unutulup gittiği için adını şu an hatırlayamadığım bir ''uzman'' vardı. Hemen hemen her sabah televizyonda, derinden gelen kemik bir yüz ifadesi ve kendine has yıkıcı bir üslupla ebeveynleri, yani maalesef ama ilk anlamıyla anneleri, yaptıkları sonsuz yanlışlar konusunda bilgilendirip dururdu. Şaşkınlıkla mum gibi oturup izlerdim. İzledikçe, hissettiğim annelikten, çocuğumdan ve hayatımızdan uzaklaşıp çok başka bir yere, bir ütopyaya doğru gittiğimi, ama tabii ki tam gidemediğimi, gerçek hayatın beni bir noktada tabii ki yeniden içine çektiğini, savrulup dururken sadece, sadece halledilemez boyutta suçlu, berbat, hiç doğurmaması hatta hiç doğmaması gereken biri gibi hissettiğimi öyle iyi hatırlıyorum ki. Oradan kaçmaya değil, orada kalıp sorun her neyse bir şekilde çözmeye acilen ihtiyacım olduğunu, tüm bu şeyin çok kısa bir sürede garip bir hızla var olduğ...
Devamı